X
تبلیغات
رایتل

نسیم یار...
شاید این جمعه بیاید...شاید... 
قالب وبلاگ

مقصود از وحدت اسلامی چیست؟مخالفین اتحاد اسلامی برای اینکه از وحدت اسلامی مفهومی غیر منطقی و غیر عملی بسازند،آن را با نام وحدت مذهبی توجیه می کنند تا در قدم اول با شکست مواجه گردد.بدیهی است که منظور علمای روشنفکر اسلامی از وحدت حصر مذاهب به یک مذهب و یا اخذ مشترکات مذاهب و طرد مفترقات آنها نیست . منظور این دانشمندان متشکل شدن مسلمین است در یک صف در برابر دشمنان مشترکشان.این دانشمندان می گویند مسلمانان مایه وفاقهای بسیاری دارند(مانند خدای یگانه، نماز،نبوت رسول اکرم و حج...) که می تواند مبنای یک اتحاد محکم گردد.به نص صریح قرآن مسلمانان برادر یکدیگرند و حقوق و تکالیف خاص آنها را به یکدیگر مربوط می کند. با این وضع چرا مسلمین از این همه امکانات وسیع که از برکت اسلام نصیبشان گشته استفاده نکنند؟؟؟از نظر این گروه از علمای اسلامی، هیچ ضرورتی ایجاب نمی کند که مسلمین به خاطر اتحاد اسلامی، صلح و مصالحه در مورد اصول یا فروع مذهبی خود بنمایند، همچنانکه ایجاد نمی کند که مسلمین درباره اصول و فروع اختلافی بحث و استدلال نکنند.تنها چیزی که از وحدت اسلامی از این نظر ایجاب می کند این است که مسلمین متانت را حفظ کنند، یکدیگر را سب و شتم ننمایند و....و از حدود منطق و استدلال خارج نشوند و در حقیقت لااقل حدودی را که اسلام در دعوت غیر مسلمان به اسلام لازم دانسته است؛ درباره خودشان رعایت کنند. برای بر خی این تصور پیش می آید که مذاهبی که تنها در فروع با هم اختلاف دارند(مانند شافعی و حنفی) می توانند با هم برادر باشند ، اما مذاهبی که در اصول با هم اختلاف دارند (مانند شیعه و سنی) به هیچ وجه نمی توانند با یکدیگر برادر باشند.از نظر این دسته اصول مذهبی مجموعه ای به هم پیوسته است و آسیب دیدن یکی (مثلا امامت) عین آسیب دیدن همه است.گروه اول پاسخ می دهند دلیلی ندارد ما اصول را در حکم یک مجموعه بهم پیوسته بشماریم و از اصل همه یا هیچ پیروی کنیم.سیره حضرت علی(ع) بهترین و آموزنده ترین درسهاست. او برای احقاق حق خود از هیچ کوششی دریغ نکرد. همه امکانات خود را بکار برد که اصل امامت را احیا کند ، اما هرگز از شعار یا همه یا هیچ پیروی نکرد.علی (ع) در برابر ربایندگان حقش قیام نکرد و قیام نکردنش اضطراری نبود بلکه کاری حساب شده بود.او از مرگ بیم نداشت . در حساب صحیحش بدین نکته رسیده بود که مصلحت اسلام در آن شرایط ترک قیام و بلکه همگامی و همکاری است.(( نامه 62 نهج البلاغه: من اول دست خود را پس کشیدم ، تا دیدم گروهی از مردم از اسلام بازگشتند و مردم را به نابودی دین محمد(ص) دعوت می کنند. پس ترسیدم که اگر به یاری اسلام و مسلمین بر نخیزم شکاف یا انهدامی در اسلام خواهم دید که مصیبت آن از فوت خلافت چند روزه بسی بیشتر است)) . در شورای شش نفره پس از تعیین و انتخاب عثمان به وسیله عبدالرحمن عوف، علی (ع) شکایت و هم آمادگی خود را برای همکاری اینچنین بیان کرد: شما خود می دانید من از همه برای خلافت شایسته ترم، و حال به خدا قسم مادامی که کار مسلمین روبراه باشد و رقیبان من تنها به کنار زدن من قناعت کنند و تنها شخص من مورد ستم واقع شده باشد، مخالفتی نخواهم کرد و تسلیم خواهم بود.

برگرفته از کتاب اتحاد اسلامی شهید مطهری-انتشارات صدرا-صفحه 73

امروز بعد از مدت ها اولین مطلبم را به یاد روزهای خوش گذشته این وبلاگ به روز کردم . امیدوارم که به درد بازدید کننده ها بخوره ....دلم خیلی هوای کربلا و نجف رفتن داره..تا حالا توفیق نداشتم برم.... برام دعا کنید.....

قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند*ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس   

[ جمعه 30 دی‌ماه سال 1390 ] [ 02:28 ق.ظ ] [ انصارالائمه ] [ نظرات (2) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
الهی العفو
لینک های مفید
لینک های مفید
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 60031